Buiten is het koud 3.

Ik heb nog een paar middagen door geschilderd aan het schilderij na het laatste bericht. Ik ben nu overgestapt op olie verf waarbij ik naar mijn eigen idee wat meer nuances en zachtere overgangen mee kan maken. Het schiet alleen niet zo op als ik zelf wel wil omdat in de nis soms jongedames mensen zitten die wel heel veel te bespreken hebben en waarop ik nood gedwongen moet wachten.
Op maandag duurde het zo lang dat ik op een gegeven moment heb gevraagd of ik hun plek mocht bezetten en of ze dus in een andere nis wilden gaan zitten. Nood breekt wet en kunst boven alles.


Ik schilder op een wat breder paneel dan de afbeelding. Dit is handig en wel om twee redenen. In de eerste plaats ligt het verdwijn punt rechts buiten beeld maar als tekening nog wel op het paneel dus heb ik een referentie punt als houvast tijdens het schilderen. Ten tweede kan ik rechts aan de compositie nog wat toevoegen. Zo kan ik rechts nog een stukje deur en vloer bij breien.

Buiten is het koud, deel 2

Vandaag verder met het schilderij van de leestafel in de Drie Gezusters. Een niet te onderschatten probleem bij het interieur air (tegenhanger van plein air)schilderen is het warme lamplicht in de nis waarin ik zit. Daar heb ik het volgende op gevonden; de goedkopere Nokia telefoons hebben een koel led lampje. Daarmee beschijn ik het schilderij en het palet als ik aan het schilderen ben. En dat gaat verrassend goed. Vaak loop ik ook met het paneel naar het raam toe om de feitelijke kleur te bekijken.

Vandaag dus verder met de acryl. Ik schreef gisteren dat ik met een vertrager werk van Golden. De acrylic glazing liquid maar je schijnt tegenwoordig ook prima met Cobra verf (met water verdunbare olieverf) te kunnen werken voor een langere droog tijd en een werkwijze die meer op dat van olieverf lijk. Maar eerst maak ik mijn acrylverf maar eens op voordat ik een nieuwe collectie verf aanschaf. Het voordeel van met water verdunbare materialen is wel dat het binnen reukloos is.

Buiten is het koud......

en binnen is het lekker warm en is het aangenaam tekenen en schilderen vandaag.
Vandaag ben ik verhuisd naar de Drie Gezusters in Groningen. Daar ben ik verder gegaan met tekenen van een mooie doorkijk richting het raam waarbij de zware fautieul stoelen een pittig contrast vormen met de veel lichtere achtergrond. Deze schets legt meteen de licht/donker verdeling van het aankomende schilderij vast.

Na de tekening verder met een tekening op het paneel.


Niet zo'n hele strakke ondertekening maar de verhoudingen kloppen.
De onderschildering zet ik zoals gewoonlijk op met acryl bijgemengd met een vertrager.
Omdat ik vanuit een soort nis schilder onder een warme lamp zijn de onderschilder kleuren veels te paarsig en dus te koel. Met in de ene hand mijn simpele Nokia telefoontje schijn ik nu het paneel bij. Het koele led lampje laat de juiste kleuren beter zien. Ook loop ik regelmatig heen en weer om het schilderij bij daglicht te bekijken.

Terug in de café de Beurs

Waar een opknap beurt van de gevel van café de Beurs al niet goed voor is. Namelijk een nieuwe kans voor het maken van een schilderij in mijn eens favoriete schilderplek. En waarom is het dan niet meer mijn favoriete plek? Wel, omdat er al een paar jaar zonneschermen voor de ramen hangen die er met name in de herfst en winter binnen een sombere en duistere boel van maken. Veel te donker kortom. Maar sinds ze een tijdje rondom het pand een fikse steiger hebben opgetrokken, valt er nu weer licht binnen omdat daarvoor de zonneschermen moesten wijken.


In deze situatie kijk ik recht op de leestafel en het koele licht van buiten en het warme lamplicht maken een spannende warm en koel licht scheiding op de witte blouse van de man. Voor de koelere figuren bij het raam ga ik in tegen mijn eigen regels: d.w.z. nooit zwart gebruiken. Maar nu gebruik ik het dus wel met mijn grote tube paynes grijs van scheveningen die ik tijden geleden heb gekocht van een jongen die me op straat een partij grote tubes incourante kleuren scheveningen verf aanbod voor een zacht prijsje.


Zoals nu algemeen bekend mag worden veronderstelt gebruik ik deze foto niet als schilder voorbeeld maar vond het een te mooi plaatje om niet vast te legen met mijn nieuwe camera; de canon s90. Een mooi compacte camera die zich als spiegel reflex laat bedienen. Dus je kunt sluitertijd en diafragma handmatig instellen. Dit zorgt er voor dat je de licht/donker verhouding bijna precies zo kunt fotograferen zoals je hem opdat moment zelf ziet.

Herfst kleuren in het Noorderplantsoen

We boffen dit jaar. Na een verregende augustus en september maakt oktober veel goed. Zacht weer, stemmig sfeer met een lage zon op prachtige herfst kleuren en de schilder loopt langzaam weer vol met ideeën. Gisteren begonnen en vandaag weer verder.


Bovenstaande afbeelding is van gisteren. In grote lijnen valt te ontwarren hoe ik begonnen ben. Links onder een flinke vlek oranje om de hoofd kleur neer te zetten en aan de hand daarvan bouw ik de kleur compositie verder uit. Daarna de hoge contrasten tussen de bomen. Daarmee heb ik eigenlijk al de hoofdelementen neergezet.


Ik ontkom er niet aan om een beetje te schaven aan de treden onderin het beeld.




In het midden onder de grote vierkante bloembak wat meer kontrast gegeven en wat warmer geschilderd voor extra diepte en rechts onder wat oranje bladeren.


Het grappige vandaag was dat toen de zon nog scheen ook mijn collega Marcel Duran langskwam. Hij was met zijn schilderspullen een beetje weggewaaid in de stad ergens aan het water. Helemaal enthousiast over de plek en de kleuren wilde hij ook vanaf deze plaats schilderen. Zo moet dat ook met de impressionisten gegaan zijn toen ze nog samen optrokken. Ik ben dan ook heel benieuwd wat Marcel er van gemaakt heeft en hopelijk kan ik onze beide schilderijen tezamen ophangen in m'n galerie aan de Munnekeholm 22 in Groningen.

Hans Versfelt in Groningen

Ik had deze week een leuke afspraak die al een tijdje stond. Sinds ons gezamenlijk schilder avontuur in Katwijk aan Zee hebben Hans Versfelt en ik contact gehouden en nadat ik hem had uitgenodigd voor een groepsexpostie is Hans een paar dagen over in Groningen. Hoewel we een gemeenschappelijke opvatting delen over schilderen in de buitenlucht en hoe een schilderij er ongeveer moet uitzien. Licht en vorm direct vastgelegd en een sensibiliteit voor lichtval en kleurschakeringen is Hans qua temperament uit steviger hout gesneden als ondergetekende. Als hij begint houdt het schilderen die dag niet meer op en het schilderij moet in een keer geheel nat in nat uitgevoerd worden. Als het schilderij droog is raakt hij het geloof ik niet meer aan en als een detail of partij niet naar tevredenheid is: so be it.


Helaas moest ik de eerste twee dagen een beetje verstek laten gaan aangezien ik nog wat verplichtingen had rondom de galerie en mijn dinsdagavond les voor de Klassieke Academie moest voorbereiden.
Gelukkig stelde Hans de schilderkunst niet teleur en schilderde zoals gezegd noest door.


En wat voor mij fascinerend en inspirerend is hoe een goede schilder met een frisse blik de hoekjes en doorkijkjes aanpakt die ik zelf al zo'n 20 jaar schilder.


Dit alles te zien vanaf 10 oktober om vier uur in Galerie Doornik&Schelfhout.

Zand, strand en land

10 Oktober 2010 - 24 November 2010

Vijf Kunstenaars geven hun ervaringen weer die ze hebben opgedaan in de afgelopen zomer periode.

Siemen Dijkstra, Joost Doornik, Reinoud Kuipers, Joanna Quispel en Hans Versfelt zijn het land ingetrokken, hebben het strand bezocht en hebben dit alles gezien en weergegeven.

In verschillende technieken hebben ze hun ervaringen in beelden vastgelegd en galerie Doornik&Schelfhout nodigt u uit om te komen genieten van de kunstwerken die dit heeft opgeleverd.