Zuidlaarder paardenmarkt

Op een frisse dinsdag ochtend haalde ik klassieke Academie student en schilder collega Keimpe van der Kooi met de auto op voor een schilder sessie op de paardenmarkt van Zuidlaren (Dr) . Niets vermoedend reden we 's ochtends richting het zuiden om bij de afrit van de snelweg te ontdekken dat 120.000 andere mensen hetzelfde idee hadden. Eindelijk op de paardenmarkt aangekomen eerst maar schetsen om de paardenvorm in de vingers te krijgen.
nr1
Dan met houtskool de compositie met hoofdlijnen opzetten.



nr2
Schets wat vluchtig met gebr sienna, gele oker en licht oranje de bos grond met de schaduwen in en achterin de huizen en spaar de bomen uit



nr3

Het is zaak om flink door te kwasten ondanks paarden die recht op je afstormen en de koude herfst wind. Vandaar de handschoenen en dikke schilderjas.

Een schilder in de Drie Gezusters

Omdat ik de achterhaalde gewoonte heb om vrijwel nooit vanaf foto's te schilderen, moet ik dus bijna alles ter plekke doen. Gelukkig kent het personeel me onderhand van boven genoemde kroeg en laten ze me met rust. Dat is niet altijd het geval. Soms ziet de uitbater van een kroeg je als een niet consumerende kosten post. Dan kan je hoog of laag springen en er op wijzen dat je evenveel koffie en tosti's verbruikt als de klant naast je maar je valt eenmaal op en uit de toon en waarschijnlijk stinkt de verf ook.

Dat is een van de redenen dat ik in het café zoveel mogelijk met acryl werk. En ook dat ik niet met het oplosmiddel terpentine werk voor de olieverf maar shellsol. Verdampt aanzienlijk minder snel en is vrijwel reukloos.


Voor dit soort kleinere schilderijtjes heb ik eens een acryl schilderkist gekocht van Rembrandt.
Voor het afwerken in olieverf heb ik daarnaast nog een antiek kleiner schilderkistje met kleine tubes, ook van Rembrandt. Alles handzaam en niet teveel ruimte innemend.

Dutch interior painter II

Mijn vriendin was vanmorgen op de school van mijn zoontje op een ouder bijeenkomst. Toen ze vertelde dat ze sinds kort werkeloos was en dat haar vriend (ik dus) kunstenaar was zei de juffrouw van de school:"Oh maar dan leven jullie van twee uitkeringen!". Gelukkig niet. Zo heb ik net een opdracht voltooid die zich moest afspelen in de Drie Gezusters ( het plaatselijk grand café)
Dit soort dingen vind ik geen straf en ik verdien er ook een inkomen mee, wat wil een mens c q kunstenaar nog meer.


Titel: "Jasper in de Drie Gezusters"

Dutch interior painter

Behalve buiten schilder ben ik ook nog docent op de klassieke academie. En dat speelt zich
meesttijds binnen af. En aangezien ik ook nog de hoogmoed had om een paar jaar geleden bij een van de oprichtings vergaderingen te roepen dat ik de studenten wel even perspectief zou bij brengen, zit ik daar nu mooi aan vast. Nu wil het geluk dat ik mijn oude docent perspectief ben tegen gekomen. Dhr D. Wanders, die zo vriendelijk was om mij eens flink bij te scholen. Het effect van dat soort dingen en perspectief in het bijzonder is dat je niet meer gewoon ergens een kopje koffie kan drinken. Overal waar je kijkt drinkt de ruimtelijke wereld zich aan je op.


Dus dan krijg je dit soort tekeningen. Maar je hebt wel meteen een leuk huiswerk voorbeeld.
"Drie Gezusters vanaf het raam gezien"

De laatste mooie dag van 2009

Oefening baart kunst zullen we maar zeggen. Want ik kon het niet laten om weer terug te gaan naar mijn oude stek op de steiger van het restaurant de twee Provinciën aan het Paterswoldse meer. Met het licht in de rug en de reflectie van de zeilen in het water. Hetzelfde standpunt en onderwerp als in juni maar toch geeft het een andere indruk door de zon die een stuk lager staat.
Ook de sfeer van deze dag is niet te vergelijken met die in juni. Toen was er een al beweging en in de lucht en op het water, nu een lome rust en de zeilboten hebben moeite om vooruit te komen.


Na een donderdagmiddag rond gelopen te hebben in weer en wind met het schetsboek kon ik gelukkig de dag daarop aan de gang. In twee sessies heb ik het schilderij gemaakt.

De dag van de dressuur

nr112 September was de dag van de parcours, vandaag werd de dressuur gereden. Deze foto laat het terrein zien waar de rijders warm reden en door de bomen ziet men het veld waar de dressuur wordt afgewerkt. Op de voorgrond de eerste opzet, snel gedaan nadat de laatste buien waren overgedreven. Dit soort onderwerpen drijft de schilder in tijdnood omdat het weer niet meewerkt en de manifestatie niet lang duurt. Dus geen tijd voor treuzelen en direct aan de slag.

nr2Dit is de situatie in het wisselende september licht. De eerste herfstige dag met harde en koude wind, waar ik niet op gekleed was.

nr3

Het resultaat waar ik waarschijnlijk nog wat aan moet doen omdat ik eerder moest ophouden omdat de wind te hard werd.

Parcours te Annen

Vandaag, 12 september ben ik naar Annen geweest in het kader van een schilder project om iets in of om het Drents brink dorp te schilderen. Ik had er al eerder van de week rond gedwaald maar kon niet mijn draai vinden. Maar vandaag viel ik met m'n neus in de boter. Ik kwam aanrijden en zag dit tafereel door de bomen. Het is de start plek waar de meisjes met hun paarden moeten wachten om het parcours te kunnen rijden. De hindernissen op de voorgrond heb ik weggelaten. Zonlicht, bomen aan de brink en de wachtende paarden moesten voldoende zijn.